szukaj      Start   Wydarzenia   Przewodnik po przedszkolu   Galeria zdjęć   Kontakt
Misja
Historia
Życiorys Św. Urszuli Ledóchowskiej
O zgromadzeniu
Tradycje
Kadra przedszkola

Zajęcia dodatkowe
Grupy
Zapisy
Kącik dla rodziców

TRZYLATEK W PRZEDSZKOLU

TRZYLATEK W PRZEDSZKOLU

Złagodzenie trudności dzieci trzyletnich w przystosowaniu do przedszkola wymaga wzbogacenia pozytywnych doświadczeń i kontaktów z dorosłymi i rówieśnikami w środowisku rodzinnym, a tym samym zmniejszenie zależności emocjonalnej dziecka od rodziców. Rozwijania jego samodzielności, szczególnie w zakresie czynności samoobsługowych, zapewnienia w pierwszym kontakcie dzieci z przedszkolem takich sytuacji, które dostarczyłyby pozytywnych doświadczeń i przeżyć. Dlatego tak ważną sprawą jest wstępna adaptacja dziecka do warunków przedszkola.
W związku z tym chcę zaproponować Państwu kilka użytecznych rad i wskazówek na ten czas:

1. KONSEKWENCJA RAZ PODJĘTA DECYZJA POWINNA BYĆ KONSEKWENTNIE REALIZOWANA. Rodzice muszą być przekonani, że pójście do przedszkola jest decyzją najlepszą zarówno dla nich jak i niego. Jeżeli chcemy, aby dziecko przyjęło naszą decyzję z ufnością, bezwzględnie nie możemy okazywać mu naszego wahania i wątpliwości. Nie należy pytać dziecka 3 a nawet 4 letniego: Chcesz chodzić do przedszkola? Chcesz się bawić z dziećmi? Co zrobicie gdy dziecko powie że nie chce? Takich pytań się małym dzieciom nie zadaje. Przecież, to nie ono, ale my dorośli decydujemy, o tym co jest dla niego dobre. Na pewno trzeba dziecko oswoić z myślą pójścia do przedszkola i cierpliwie tłumaczyć: Mama chodzi do pracy, Tatuś też chodzi do pracy. Siostra do szkoły. W domu nie ma nikogo i dlatego ty musisz chodzić do przedszkola.

2. POZYTYWNE NASTAWIENIE NASTAW DZIECKO POZYTYWNIE. Opowiadając dziecku o przedszkolu, mów tylko pozytywnie (szczególnie akcentując słowo przedszkole) np. W przedszkolu jest dużo dzieci, które się bawią kolorowymi zabawkami. Siostra ogląda z dziećmi książeczki, czyta wierszyki, buduje z klocków wieże i garaże do samochodów. W przedszkolu jest bardo wesoło i przyjemnie, dlatego wszystkie dzieci lubią chodzić do przedszkola i ty też tam będziesz chodził. Dobrze też jest powiedzieć dziecku, kto będzie je zaprowadzał, a kto odbierał. Ważne by zawsze trzymać się ustalonego porządku. Zdarza się też tak, że rodzice nie radzą sobie z dziećmi w różnych sytuacjach, straszą przedszkolem, nauczycielką.  Tego typu uwagi skutecznie zniechęcają dzieci do nauczycielki i do przedszkola. Niepotrzebnie wywołują dodatkowy stres utrudniający pierwsze kontakty z nauczycielką i nasilają niepokój w pierwszych dniach pobytu w przedszkolu.

3. SAMODZIELNOŚĆ NAUCZ DZIECKO SAMODZIELNOŚCI. Pierwsze dni pobytu dziecka w przedszkolu to duży stres, który narasta w przypadku gdy dziecko jest mało samodzielne. Dziecko odczuwa wówczas niepokój: Czy siostra, pani tak jak mama pomoże?Czy ubierze w szatni? Aby stres choć trochę zminimalizować, należy wcześniej zadbać, by dziecko na miarę sowich możliwości radziło sobie w takich sytuacjach jak: zgłaszanie potrzeb fizjologicznych, samoobsługa w toalecie, ubieranie i rozbieranie się w szatni, a także siedzenie podczas posiłku przy stole, trzymanie łyżki i jedzenie. Te czynności są do opanowania przez małe dziecko, o ile tylko pozwoli mu się w domu wykonywać samodzielnie. Dobrze jest w pierwszych dniach pobytu dziecka w przedszkolu zadbać o wygodne ubranie, nie za ciasne, nie wymagające zapinania  guzików, pasków przy spodniach, zasuwania suwaków, sznurowania butów. Wskazane  by było razem z dzieckiem wybrać rzeczy, które po raz pierwszy zabierze ze sobą do przedszkola – piżama, kapcie, a także ulubioną maskotkę, która pomoże przetrwać ten trudny czas.

4. NIE SPIESZ SIĘ NIE WPROWADZAJ ATMOSFERY POŚPIECHU, TYLKO CZULE, ALE STANOWCZO POŻEGNAJ SIĘ Z DZIECKIEM. Nie jest wskazane przyprowadzanie dziecka do przedszkola w ostatniej chwili, gdyż pośpiech podczas rozbierania i zniecierpliwienie temu towarzyszące wprowadzają dziecko w stan niepokoju i pobudzenia. Spiesząc się nie mamy czasu na uśmiech ani na pochwałę. Sami wtedy rozbieramy dziecko, układamy ubranka, a potem dziwimy się i narzekamy, że dzieci samodzielnie nie podejmują takich działań. Zachowując się w ten sposób, skutecznie je do tego zniechęcamy. Pożegnanie z dzieckiem powinno być czułe, ale krótkie. Nie należy pytać: Czy mogę już iść? Ani ponaglać: Szybciej się rozbieraj, bo zaraz idę. Małe dziecko nie ma poczucia czasu, dlatego zapewnienia typu: Zaraz po ciebie przyjdę… Tylko chwilę tu pobędziesz i zaraz wrócę… Idę do sklepu, żeby coś ci kupić… nie mają żadnego znaczenia. Zdecydowanie lepiej jest powiedzieć: Przyjdę po ciebie po leżakowaniu… Jak zjesz podwieczorek będę na ciebie czekała w szatni… Takie informacje są dla dziecka zrozumiałe, bo wie, że jak zje obiad, wstanie z leżakowania, to mama będzie na niego czekała. Bardzo ważne jest dotrzymywanie słowa. Daje dzieciom poczucie bezpieczeństwa i zarazem pewność, że rodzic przyjdzie. Dzieci o zachwianym poczuciu bezpieczeństwa w dramatyczny sposób rozstają się z najbliższymi, a ich rozpacz trwa dłużej.

5. DAJ DZIECKU CZAS POŚWIĘĆ DZIECKU WIĘCEJ CZASU NIŻ ZWYKLE. Pierwsze dni pobytu dziecka w przedszkolu to trudny okres dla rodziców i dzieci. Dlatego szczególnie w tym czasie należy okazać dziecku więcej zainteresowania niż zwykle. Trzymając na kolanach zapytać: Co robiłaś dzisiaj w przedszkolu? Z kim się bawiłaś? Jak ma na imię twój nowy kolega? Nie należy natomiast zadawać pytań typu: Co dzisiaj jadłaś na obiad? Zjadłaś wszystko co siostra, pani ci nałożyła? Czy pani, siostra cię karmiła? Dlaczego wszystkiego nie zjadłeś? Odpowiedzi na pytania są ważne, ale tylko dla rodziców, a nie dla dziecka. Dlatego proszę nie dziwić się, że ono nie potrafi na nie odpowiedzieć. Na te pytanie odpowie nauczycielka. W rozmowie z dzieckiem należ położyć nacisk na jego samopoczucie w przedszkolu,  relacje z kolegami, podejmowane zabawy oraz zaradność życiową. W tym trudnym czasie należy mu okazywać w szczególny sposób zainteresowanie, miłość i czułość. Częściej niż zwykle przytulać, wyrażać zadowolenie z najdrobniejszych osiągnięć, ale nie nagradzać, kupując kolejną zabawkę.

6. ZABAWKA PLUSZOWA ZABAWKA POMOŻE PRZETRWAĆ TRUDNY CZAS. Dziecku łatwiej będzie przeżyć rozstanie z rodzicem i chętniej wejdzie do sali zabaw, trzymając pod pachą swojego pluszaka. Każde dziecko ma w domu swoją ukochaną pluszową zabawkę – pluszowego misia, sfatygowanego koziołka, pieska. Zabawka będzie mu przypominała dom rodzinny. Należy pamiętać, że nie należy wsuwać do kieszonki dziecka malutkiej zabaweczki, którą łatwo zgubić, bo to wywoła falę rozpaczy.

7. OSWAJANIE PRZYZWYCZAJAJ DZIECKO DO PRZEDSZKOLA STOPNIOWO. Małe dzieci szybko się męczą z powodu nadmiaru wrażeń i hałasu. Dlatego należy je przyzwyczajać do przedszkola poprzez stopniowe wydłużanie czasu pobytu. Jednak trzeba pamiętać o tym, że nadejdzie taki dzień, że dziecko będzie musiało zostać dłużej, przebrać się w piżamkę, położyć po raz pierwszy na leżaku. W związku z tym dzieci będą protestowały i płaczem wyrażały sprzeciw, a czasami nawet bunt.

8. ZAUFAJ NAUCZYCIELOWI NAUCZYCIEL ZNA TWOJE DZIECKO – ROZMAWIAJ Z NIM I UFAJ MU. Dzieci po powrocie z przedszkola najczęściej opowiadają o różnych wydarzeniach, które mały miejsce w przedszkolu. Słuchaj wszystkiego z uwagą, ale nie komentuj, nie pouczaj. Porozmawiaj z nauczycielką jeżeli pewne fakty i zdarzenia budzą twoje wątpliwości, wydają się ci niewiarygodne albo cię cieszą. Niektóre dzieci mają wybujała wyobraźnię i rozbudowaną fantazję. Dlatego weź poprawkę na to, co dziecko opowiada. Na pewno nie kłamie, ale w razie wątpliwości skonfrontuj to, co wiesz, z nauczycielką. Ona udzieli ci rzetelnej informacji o twoim dziecku, jego rozwoju, postępach, kłopotach edukacyjnych, i zachowaniu. Pomoże w ustaleniu przyczyn, podpowie, jak im zaradzić, a potem wspólnie ustalicie jednolity sposób postępowania. Współpraca z nauczycielką, oparta na wzajemnym zaufaniu, przyniesie oczekiwane rezultaty.

 Każde dziecko ma indywidualną drogę rozwojową, każde musi przejść przez okres adaptacji w nowym środowisku. To od nas dorosłych w dużej mierze  zależy jak on będzie trwał. Wszyscy chcemy aby, wychowywane przez nas dzieci były radosne i wesołe, mądre i dobre, kochane i kochające. Pragniemy aby wystartowały w życie z możliwie pełnym powodzeniem – zaradne i odważne, życzliwe i uczynne. Dlatego też tak bardzo liczy się współpraca rodziców z nauczycielem.
Życzmy sobie nawzajem owocnej współpracy.
              

               

 

Start   Wydarzenia   Przewodnik po szkole   Galeria zdjęć   Kontakt