szukaj      Start   Wydarzenia   Przewodnik po przedszkolu   Galeria zdjęć   Kontakt
Misja
Historia
Życiorys Św. Urszuli Ledóchowskiej
O zgromadzeniu
Tradycje
Kadra przedszkola

Zajęcia dodatkowe
Grupy
Zapisy
Kącik dla rodziców

Jedynak - egoista?

Jest ich coraz więcej. Jak wychowywać jedynaka, żeby nie wyrósł na człowieka samolubnego    i skupionego wyłącznie na sobie?

Ważna postawa rodziców    

Obseruje się istną „epidemię jedynactwa. Jak pokazują dane statystyczne, niemal połowa polskich rodzin ma tylko jedno dziecko. To oznacza, że w naszym kraju żyje 3,5 miliona nieletnich jedynaków! Funkcjonuje także stereotyp jedynaka jako egoisty, egocentryka, a dorosłym życiu - trudnego partnera. Czy słusznie?
Sam fakt braku rodzeństwa nie musi jeszcze przesądzać o niczym. Najważniejsze jest to, w jaki sposób jedynak będzie wychowywany. Można to zrobić umiejętnie, by jedynactwo nie stało się dla młodego człowieka obciążeniem na całe życie.
Problem jedynaka tkwi bowiem nie w samym dziecku, tylko w jego rodzicach i ich postawach. Mama i tata inwestują w niego wszystkie swoje uczucia, wręcz „uwieszają się" emocjonalnie na córce czy synu. Poświęcają mu całą swoją uwagę, troskę i lokują w nim wszystkie swoje rodzicielskie ambicje. Dają bardzo wiele potomkowi, ale również wiele oczekują.

 

Sposób MAMY BABY

Przede wszystkim nie czuj się winna wobec dziecka, że nie ma ono rodzeństwa. Na taki model rodziny zdecydowaliście się i nie warto roztrząsać, czy byłoby lepiej, gdybyście mieli więcej dzieci. Takie gdybanie nic nie zmieni, a kiedy wasz jedynak zorientuje się, że masz wyrzuty sumienia, zacznie to wykorzystywać.

Życie pod lupą

Jedynak żyje w bardzo dużym obciążeniu. To, że na nim jednym koncentruje się cała uwaga rodziców, nie ułatwia mu życia. Każde dziecko potrzebuje pewnej swobody w rozwoju, trochę emocjonalnego luzu, żeby mogło czuć się wolne i być sobą. Z jedynaka mama i tata wręcz nie spuszczają oka, drżą o niego, chuchają i dmuchają. Oceniają swojego pupila niemal bez przerwy, zachwycają się nim, chwalą, ingerują w każdą sferę jego życia. Ta stała kontrola jest bardzo stresująca.

Z emocjonalnego punktu widzenia może to być dla dziecka bardzo trudne. Czuje się ono pod ciągłym „obstrzałem". Jest odpowiedzialne    za dobre samopoczucie mamy i taty jako rodziców. Żyje pod presją ich oczekiwań, bo wymagania stawiane jedynakowi są większe. Koncentrują się na nim wszystkie nadzieje, ambicje i aspiracje rodziców.

 

Sposoby MAMY BABY

  • Nie podkreślaj zalet wynikających z jedynactwa, by twoje dziecko nie uznało, że rzeczywiście najlepszą życiową strategią jest nie musieć dzielić się niczym zinnymi.
  • Nie oczekuj od dziecka doskonałości. Przyznaj mu prawo do popełniania błędów, pogódź się ztym, że czasem cię rozczaruje. Ono nie musi spełniać twoich marzeń.

ŹRÓDŁO: http://www.macierzynstwo.inspirander.pl/psychologia/jedynak-egoista?inspager=1

Start   Wydarzenia   Przewodnik po szkole   Galeria zdjęć   Kontakt